|
|
|
|
|
Metoda BIKB-IBDM Wizualna Ocena Stanu Nawierzchni Ulic czyli Metodyka oceny dla inwentaryzacji stanu nawierzchni dróg miejskich(stworzona w Biurze Inżynierskim K.Błażejowskiego w latach 1997-1998 i rozwijana we współpracy z Instytutem Badawczym Dróg i Mostów w Warszawie) Skąd się wzięła metodyka? Ocena stanu technicznego nawierzchni stosowana jest przede wszystkim w metrykach, która wymaga wykonania systematycznego przeglądu stanu nawierzchni. Jednocześnie dotąd nie została sprecyzowana metodyka takiego przeglądu. Stanowi to pewien kłopot, ponieważ ogólnie znany w drogownictwie SOSN (System Oceny Stanu Nawierzchni) został stworzony do oceny dróg zamiejskich i z oczywistych powodów nie nadaje się do zastosowania w miastach. Jednak metody “miejskie” powstały i obecnie w Polsce funkcjonuje równolegle kilka metod oceny stanu nawierzchni ulic. Założenia Oceniając stan nawierzchni (przyznając punkty karne uszkodzeniom) należy kierować się pewnymi kryteriami. W naszej metodzie jest to kryterium bezpieczeństwa i komfortu jazdy. Oceny nie należy kojarzyć z “aptekarskim” przeglądem wszystkiego co się na jezdni znajduje, dlatego ocenia się najważniejsze rodzaje uszkodzeń i intensywność ich występowania. Suma zgromadzonych punktów “karnych” przesądza o zakwalifikowaniu odcinka do jednego ze 5 stanów (jak w metryce ulicy). W terenie ocena polega na wypełnieniu przez obserwatora odpowiednio opracowanej, jednostronicowej tabeli.W metodyce uwzględniono trzy główne grupy uszkodzeń nawierzchni ulic, które mają największy wpływ na końcową ocenę stanu nawierzchni według kryterium bezpieczeństwa i komfortu jazdy:
Natężenie uszkodzenia, nazywane dalej szkodą, podzielono na 3 stopnie: małe, średnie i duże. W niektórych przypadkach uznano za uzasadnione podzielenie natężenia szkody tylko na dwa stopnie: mały i duży, wychodząc z założenia, że nie jest możliwe podczas oceny wizualnej wyodrębnienie tak nieznacznych różnic w tych parametrach nawierzchni. W przypadku niektórych uszkodzeń typu strukturalnego określa się tylko sam fakt ich występowania lub braku. Wyniki przeprowadzonego przeglądu, zapisane na kartach przeglądu, są następnie kodowane do programu komputerowego (arkusz.exe), gdzie zgodnie z przyjętymi wagami wykonywane jest automatyczne przeliczanie szkód na ocenę końcową. W latach 1998-1999 metoda została wykorzystana przez Instytut Badawczy Dróg i Mostów do przeglądu stanu nawierzchni ulic Warszawy, w ramach oceny stanu dróg krajowych (150 km). Od roku 1998 metoda stosowana jest także do oceny stanu dróg gminnych. W sumie, w ciągu 3 lat stosowania (1997-2000) została praktycznie wykorzystana do oceny około 6 milionów m2 nawierzchni dróg i ulic. Dodatkowe informacje Dodatkowe, bardziej szczegółowe informacje o metodzie można uzyskać pisząc e-mail lub w publikacjach:
Aby wykorzystywać
metodę należy posiadać licencję. Wydaje ją na podstawie umowy z
Instytutem Badawczym Dróg i Mostów w Warszawie firma Transcomp (tel. 022
823-40-25, fax 022 824-73-37).
Aby wykorzystywać
metodę należy posiadać licencję. Wydaje ją Instytut Badawczy Dróg i Mostów
w Warszawie.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Data ostatniej
aktualizacji:
14 października 2006 Optymalizowane dla rozdzielczości 800x600, IE 4+
Webmaster
road.pl
|
