|
|
|
|
|
ABC Drogownictwa Dla wszystkich niewtajemniczonych, dla których informacje z naszej strony
www są zbyt skomplikowane, proponujemy poznanie techniki drogowej w kilku
bezbolesnych krokach. Jak wiadomo, w Polsce wszyscy znają się na drogach (także na medycynie i polityce), nikomu jednak nie zaszkodzi zapoznanie się z kilkoma nieskomplikowanymi zasadami. Krok 1. Nawierzchnia drogowa jest konstrukcją składającą się z wielu warstw. Rola każdej warstwy jest inna. Generalna idea to taki układ sztywności kolejnych warstw, aby obciążenie kołem pojazdu (duży nacisk na małej powierzchni) zostało stopniowo rozłożone przez kolejne warstwy na podłoże pod nawierzchnią (podłoże jest najsłabsze). Krok 2. Jak już wspomniano przed chwilą, każda warstwa w nawierzchni spełnia inną rolę - ma też swoją nazwę. Nazwy kolejnych warstw przedstawia uproszczony rysunek.
W zależności od schematu pracy (czyli z jakich materiałów – o różnych właściwościach wykonano poszczególne warstwy) nawierzchnie dzieli się na kilka typów: Sztywne – wykonane z betonu cementowego na podbudowie z kruszywa lub stabilizowanej cementem, Pół-sztywne – w których warstwy podbudowy zostały wykonane z chudego betonu lub stabilizacji cementem, a warstwy górne są asfaltowe, Podatne – w których warstwy zostały wykonane bez użycia spoiw hydraulicznych, tzn. bez cementu lub wapna. Krok 4. Parę wyjaśnień dotyczących nazewnictwa. Istnieje zasadnicza rozbieżność między nazewnictwem drogowym stosowanym przez pracowników z branży, a rozumieniem ich przez pozostałych. Nawierzchnia asfaltowa składa się z warstw mieszanki mineralno-asfaltowej. W takiej mieszance kruszywa jest ok. 95% a asfaltu tylko 5%. Asfalt ma za zadanie “skleić” ziarna kruszywa. Asfalt czyli lepiszcze, jest produktem albo przerobu ropy naftowej w rafinerii (asfalt ponaftowy) albo kopaliną występującą w stanie naturalnym (asfalt skalny, asfalt jeziorny). Asfaltu, jako takiego, nigdy nie “leje się” na drogę, zawsze jest to mieszanka asfaltu z kruszywem. Tak więc możemy zobaczyć podstawową różnicę między pojęciem “asfalt” przez środowisko drogowe, a resztą społeczeństwa: Jest ciekawe, że różnica ta pokrywa się z podziałem między polskim a
europejskim drogownictwem. W Europie zachodniej “asphalt” to
mieszanka mineralno-asfaltowa (tak jak w polskim społeczeństwie!!), a
lepiszczem jest “bitumen”. Tak więc pojęcie asfalt=asphalt oznacza
to samo dla Kowalskiego oraz drogowca zachodnioeuropejskiego. Nie dla polskiego
drogowca... on myśli tak samo jak amerykański drogowiec, gdzie asfalt=asphalt
cement. Krok 5. Nawierzchnie “cierpią” od przenoszonego ruchu samochodowego. Jego efektem są zniszczenia nawierzchni. Dla nawierzchni najważniejsze są: Obciążenia osi pojazdów – im większe tym gorzej. Tu działa tzw. prawo 4 potęgi. A więc jedno przejście osi 10 tonowej (samochód ciężarowy) jest równoważne prawie 25000 przejść osi 0,8 ton (samochód osobowy). A zatem to nie samochody osobowe niszczą nawierzchnie. Liczba pojazdów czyli natężenie ruchu – na każdym odcinku drogi można zmierzyć liczbę pojazdów przejeżdżających w ciągu doby (im więcej tym gorzej). Żywotność czyli trwałość nawierzchni obliczana jest właśnie według natężenia ruchu pojazdów ciężarowych liczonych przez np. 20 lat. Według tej liczby osi projektuje się grubości poszczególnych warstw nawierzchni, tak, aby wytrzymała taki ruch przez tyle lat. Prędkość pojazdów ciężarowych – im mniejsza tym gorzej. Każdy chyba widział koleiny na podjazdach pod górę. Tam samochody ciężarowe jadą najwolniej, co działa katastrofalnie na nawierzchnie asfaltowe. Krok 6. Oprócz ruchu samochodów, również matka przyroda dokłada swoje. Niskie temperatury, wielokrotne “przejścia przez zero” oraz upały powodują:
I to by było na tyle. Ewentualny ciąg dalszy powstanie, jeśli ujawni się zainteresowanie dalszymi krokami... Zachęcamy wszystkich do odwiedzenia Muzeum Drogownictwa w Szczucinie k/Tarnowa.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Data ostatniej
aktualizacji:
14 października 2006 Optymalizowane dla rozdzielczości 800x600, IE 4+
Webmaster
road.pl
|
