|
| |
Konstrukcje z cienką
warstwą ścieralną, czyli "cienkie na grube"
(C) K.Błażejowski
Powszechnie do tej pory stosowany układ grubości
warstw ścieralnej i wiążącej to 4+4, 5+5, 6+4 (cm) itd. W układzie tym
grubość warstwy wiążącej była taka sama lub niewiele większa niż warstwy
ścieralnej.
Koncepcja ta ma swoje wady:
- duża zawartość lepiszcza w warstwie ścieralnej powoduje, że jest ona
bardziej podatna na deformacje,
- uziarnienie warstwy wiążącej ograniczone jest do 0/20 mm.
W przypadku skoleinowania tego "klasycznego" układu grubości warstw,
konieczna jest zwykle wymiana całej warstwy ścieralnej, czyli 4-5 cm mieszanki
mineralno-asfaltowej i położenie nowej.
Jeśli jednak rozważymy, jaką rolę w
nawierzchni pełnią obie warstwy, możemy zobaczyć, że inne grubości warstw
będą miały dużo zalet. Od wielu lat we Francji stosuje się układ warstw, w
którym warstwa wiążąca jest znacznie grubsza od warstwy ścieralnej, która
z kolei jest tzw. cienką lub bardzo cienką warstwą ścieralną. I tak zamiast
układu 5+5 czy 4+6 stosuje się 2+8 (cm).
Jakie są cechy i zalety tej koncepcji:
- cienka warstwa ścieralna na gorąco (1.5-2.5 cm) spełnia funkcje
zabezpieczenia całej konstrukcji nawierzchni przed wpływem wody i środków
odladzających oraz musi posiadać cechy zapewniające bezpieczeństwo jazdy
(współczynnik tarcia); taka cienka warstwa musi też cechować się pod względem
materiałowym wysoką odpornością na zmęczenie, zmiany temperatury itd.,
dlatego też wykonuje się ją zwykle z asfaltem modyfikowanym
polimerami,
- warstwa wiążąca może być wykonana z betonu asfaltowego o uziarnieniu do
0/25 mm, zawiera ona mniejszą ilość lepiszcza i jest bardziej odporna na
deformacje.
Podsumujmy:
- układ "cienkie na grube" jest bardziej odporny na powstawanie
deformacji ponieważ na większą część grubości warstw zajmuje warstwa wiążąca,
która jest bardziej sztywna - potwierdzają to także wyniki badań
przeprowadzone w Polsce (patrz wykres nr 2)
- cienka warstwa ścieralna z elastomeroasfaltem jest trwałym i elastycznym
"pokrowcem" zabezpieczającym nawierzchnię, w razie jej zniszczenia
trzeba wymienić tylko 1,5-2,5 cm warstwy
- układ "cienkie na grube" nie jest droższy niż klasyczny, ponieważ
zwiększenie kosztu przez stosowanie elastomeroasfaltu jest rekompensowane przez
zmniejszenie grubości warstwy ścieralnej i zastąpienie jej warstwą wiążącą.
Układ konstrukcyjny z cienką
warstwą ścieralną został uwzględniony w Katalogu Typowych Konstrukcji
Nawierzchni Podatnych i Półsztywnych z 1997 r.
rys.2.
|
