Drogi betonowe


  

   

    

in English

in Deutsch

Espanol

en francais
   

Ustaw jako startową
Dodaj do ulubionych

 
Powiadamiacz

Jeśli chcesz powiadomić kogoś o tej witrynie wpisz jego adres email

 

 

Nawierzchnie z płytą z betonu cementowego należą do tzw. nawierzchni sztywnych. Najstarsza nawierzchnia z betonu cementowego znajduje się w Bellefontaine (USA) i została wykonana w 1893 roku. Nawierzchnia ta istnieje do tej pory i dalej przenosi ruch samochodowy.

Zwykle konstrukcja nawierzchni betonowej składa się (w uproszczeniu) z następujących warstw:

Nawierzchnie typu sztywnego przenoszą obciążenia od pojazdów w sposób równomierny na grunt, ponieważ duża sztywność płyt betonowych pozwala na rozłożenie nacisku na podłoże z całej powierzchni płyty. Nie występuje zatem lokalna koncentracja nacisku na grunt pod kołem pojazdu.

Jeżeli podparcie (podbudowa) pod płytami betonowymi jest właściwa i nie ulega zmianom np. pod wpływem złego odwodnienia drogi, trwałość nawierzchni betonowej jest bardzo duża i sięga nawet 40 lat. W przypadku złego (niejednorodnego) podparcia następuje pękanie płyt i stopniowe zniszczenie nawierzchni.

Nawierzchnie betonowe uznawane są z trwałe. Najważniejszymi parametrami wpływającymi na trwałość nawierzchni betonowych są:

    • sposób i trwałość podparcia płyt – jakość podbudowy, jej nośność, dobre odwodnienie
    • właściwości mieszanki betonowej i jakość wykonania płyt – odporność betonu na działanie soli, mrozoodporność, wytrzymałość na zginanie.

Nawierzchnie betonowe mają swoje specyficzne cechy:

Dylatacje. Ze względu na skurcz betonu płyta betonowa nie może być ciągła, należy wykonać poprzeczne i podłużne szczeliny dylatacyjne. Szczeliny te dzielą nawierzchnie na płyty.

Minimalna grubość płyt. Ze względów technologicznych, a także niezbędnej wytrzymałości płyty betonowych na zginanie, określa się minimalną grubość płyt. W większości krajów jest ona równa 15-18 cm.

Dyble i kotwy. Płyty betonowe ulegają przemieszczeniom i osiadaniom. Aby zapobiegać ruchom krawędzi płyt względem siebie i tworzeniu niebezpiecznych “progów” w nawierzchni, w szczeliny dylatacyjne poprzeczne wstawia się dyble, a w szczeliny podłużne – kotwy. Ideę pracy dybla przedstawia rysunek.

 

Zbrojenie. W celu wzmocnienia płyt stosuje się zbrojenie w postaci siatek stalowych lub rozproszonych włókien.

 

Normy i dokumenty:

PN-75/S-96015 Drogowe i lotniskowe nawierzchnie z betonu cementowego.

PN-74/S-96017 Drogi samochodowe. Nawierzchnie z płyt betonowych i kamienno-betonowych.

OST D-05.03.04 Nawierzchnia betonowa.

 

 

 

 Data ostatniej aktualizacji: 14 października 2006
Witryna istnieje od stycznia 1999 r.

Optymalizowane dla rozdzielczości 800x600, IE 4+

Webmaster road.pl
Copyright 1999 - 2005  by Krzysztof Błażejowski
zasady korzystania z witryny www.road.pl