|
| |
NOWA
NORMA
PN-S-96025:2000
„Drogi samochodowe i lotniskowe. Nawierzchnie asfaltowe. Wymagania”
3 lipca 2000 r. Polski Komitet
Normalizacyjny ustanowił normę PN-S-96025. Stało się to po dość długim
okresie oczekiwania przez środowisko drogowe w Polsce, jako że projekt normy
został złożony w PKN wiele miesięcy wcześniej.
Norma ta zastępuje:
-
PN-S-96022:1974 „Drogi
samochodowe i lotniskowe. Nawierzchnie z betonu asfaltowego”
-
PN-S-96027:1965 „Drogi
samochodowe i lotniskowe. Nawierzchnia z asfaltu piaskowego”
-
PN-S-96032:1964 „Drogi
samochodowe i lotniskowe. Nawierzchnie z asfaltu lanego”
-
PN-S-96020:1997 „Drogi
samochodowe i lotniskowe. Podbudowa z betonu asfaltowego”
-
PN-S-96021:1997 „Drogi
samochodowe i lotniskowe. Nawierzchnie dla ruchu lekkiego z betonu
asfaltowego”
Istotne zmiany w stosunku do
norm zastępowanych:
-
zrezygnowano z
opisu metod projektowania składu mieszanek mineralno-asfaltowych oraz z
oznaczania nasiąkliwości próbek z mieszanek mineralno-asfaltowych i z
nawierzchni drogowych,
-
rozszerzono
zakres technologiczny o:
- piasek otoczony asfaltem,
- SMA,
-
wprowadzono
wymagania uwzględniające obciążenie nawierzchni ruchem drogowym oraz
rozróżnienie mieszanek mineralno-asfaltowych wytworzonych i wbudowanych,
-
sprecyzowano
zasady wykonywania połączeń międzywarstwowych.
Norma zawiera 7 załączników
normatywnych (A-G) i 1 załącznik informacyjny (H).
W normie znajdują się
wymagania techniczne i badania dotyczące wytwarzania i wykonywania na gorąco
mieszanek:
Nowa norma porządkuje
wymagania, które do tej pory były rozproszone w różnych dokumentach. Opisuje
m.in. stosowanie destruktu asfaltowego, polimeroasfaltów oraz wprowadza różne
wymagania wobec mieszanek w zależności od obciążenia ruchem (kategorii
ruchu) występującego na drodze.
|